บันทึกบทความไว้อ่านภายหลังเรียบร้อย

รีวิวหนังสือ "The tombs of Atuan สุสานแห่งอาทูอัน - Ursula K. Le Guin"

เผยแพร่แล้ว เมื่อวันที่ 19 กรกฏาคม 2562 - 18:55 น.
AA 11

หนังสือเล่มนี้เป็นถาคต่อจาก A wizard of Earthsea ซึ่งเล่าเรื่องราวของเด็กสาวที่ชื่อว่า "เทนาร์" เธอคือผู้ถูกเลือกให้มาเป็นมหาปุโรหิตหญิงแห่งสุสานแห่งอาทูอันตั้งแต่เป็นเด็กน้อย โดยเลือกจากเด็กหญิงที่เกิดวันเดียวกับมหาปุโรหิตหญิงคนก่อนที่ตายไป โดยเชื่อว่านั่นคือร่างใหม่ที่กลับมาเกิด วันเวลาผ่านไปเมื่อนางโตขึ้นก็ต้องเรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตในสถานที่ของนางนั่นคือภายในสุสานแห่งอาทูอันอันมืดมิด และกลายเป็น "อาร์ฮา" หรือผู้ถูกกลืนกิน ซึ่งแทบไม่เหลือความทรงจำเกี่ยวกับบ้านและครอบครัวของนาง โดยมีผู้ดูแลเป็นขันทีชื่อว่า "เมแนน" และกลายเป็นผู้รับใช้ปวงผู้ไร้ชื่อ หน้าที่ของนางคือการทำพิธีบูชาปวงผู้ไร้ชื่อต่อหน้าบัลลังก์ใหญ่ที่ว่างเปล่า และศึกษาเส้นทางภายในถ้ำอันมืดมิดด้วยการคลำเส้นทางด้วยมือ และจดจำทุกเลี้ยวให้ขึ้นใจเพื่อเดินทางภายในถ้ำให้ได้โดยไม่หลงทาง 

แต่แล้ววันหนึ่งขณะที่นางอยู่ภายในถ้ำก็ได้พบเจอกับ "เก๊ด สแปร์โรวฮอร์ค" หัวขโมยที่แอบลักลอบเข้ามาภายในสุสาน เขาเป็นหนึ่งในพ่อมดผู้ซึ่งพยายามเข้ามาหาสิ่งของชิ้นสำคัญนั่นคือ แหวนครึ่งวงของพ่อมดผู้ที่เคยยิ่งใหญ่มากและถูกเก็บไว้ภายในสุสานแห่งนี้แต่ก็ไม่เคยมีใครทำได้สำเร็จ และนางคือผู้ดูแลสุสานอันยิ่งใหญ่แห่งนี้ หน้าที่ของนางคือการมอบความตายรูปแบบใดแบบหนึ่งให้แก่เขาเหมือนที่เคยทำมาก่อนหน้านี้เพื่อบูชาปวงผู้ไร้ชื่อที่เป็นนายของนาง




เป็นเล่มที่พูดถึงเทนาร์ มหาปุโรหิตหญิงแห่งสุสานจริงๆ ตัวละครหลัก เรื่องราวหลักคือเทนาร์ และเล่าเรื่องราวตั้งแต่นางยังเป็นเด็กกว่าจะเป็นมหาปุโรหิตหญิงจนได้มาพบกับเก๊ดในสุสานใต้ดิน ซึ่งเนื้อเรื่องค่อนข้างเรียบๆ เนือยๆไม่ได้มีอะไรตื่นเต้นมากนักก่อนที่จะได้พบกับเก๊ด เพราะเป็นการเล่าเรื่องราวการใช้ชีวิตในแต่ละวันของนางว่าต้องทำอะไรบ้าง ซึ่งก็ตรงกับชื่อปกเป๊ะ ซึ่งเราก็คิดว่ามันจะมีอะไรตื่นเต้นกว่านี้ ปรากฎว่าคนน่ากลัวกว่าสุสานซะอีก แต่ว่าเรื่องราวจะร้อยเรียงให้เราเข้าใจตัวละครในเล่มแรกมากขึ้น และเล่มนี้จะรู้สึกดีไปกับมิตรภาพของตัวละครมากกว่า

การสัมผัสเป็นเครื่องนำทางเพียงอย่างเดียวของคนคนนั้น เขาไม่อาจมองเห็นเส้นทาง แต่เส้นทางอยู่ในมือของเขา

เป็นตอนที่เทนาร์ลงไปในถ้ำครั้งแรกกับปุโรหิตหญิงคนหนึ่ง เราชอบบรรทัดนี้มาก เพราะถึงเราจะมองไม่เห็นใช้ไฟไม่ได้ แต่การสัมผัสใช้มือคลำทางไปตลอดก็เท่ากับว่าเส้นทางอยู่ในมือเรา มันทำให้เราเห็นถึงอีกด้านนอกจากความลำบาก

ความคิดเห็นต่อบทความ

  • ความเห็นบน MagGang(0)

  • ความเห็นบน Facebook()

default avatar
  • sticker1
  • sticker2
  • sticker3
  • sticker4
  • sticker5
  • sticker6
  • sticker7
  • sticker8
  • sticker9
  • sticker10
  • sticker11
  • sticker12
  • sticker13
  • sticker14
  • sticker15
  • sticker16
  • sticker17
  • sticker18
  • sticker19
  • sticker20
ความเห็นล่าสุด
  •  
คัดลอก URL แล้ว

รีวิวหนังสือ "The tombs of Atuan สุสานแห่งอาทูอัน - Ursula K. Le Guin"